Vitale wooncomplexen – Koffietafelrevolutie

In de Assense wijk Pittelo staat de Amstelflat, een 55+ seniorencomplex met 110 appartementen, eigendom van woningcorporatie Mooiland. Samen met de Huurders Organisatie Amstelflat (HOA) meldde Mooiland zich aan voor het Experiment Vitale wooncomplexen van Platform 31. Nog niet zo lang geleden was hier sprake van leegstand. Nu bruist het in de Amstelflat. Hoe dat kan? Liefde voor oudere mensen, gebak en… een kleine revolutie aan de koffietafel.

Oude mensen leuker
Karin Kuiper, dochter van een bewoner en Agustinus Tupariu volgden de door ActivAge ontwikkelde training Studio Bruis – Samen buurten. De training reikte tools aan waarmee bewoners zelf aan de slag kunnen om van hun wooncomplex een bruisende woongemeenschap te maken. Karin is vrijwillig coördinator Studio BRUIS in de Amstelflat. Ze heeft een bachelor maatschappelijk werk en voltooide onlangs de opleiding archeologie. “Maar ik vind oude mensen leuker dan oude dingen” zegt ze met een grote glimlach. Ze geniet ervan als ze niet alleen haar vader, maar zowat alle 140 bewoners in het complex wat sprankjes blijheid kan bezorgen.

Gebak
Augustinus Tupariu is voorzitter van de Bewonerscommissie. Welbespraakt, flamboyant, een en al charme. Augustinus weet de harten van de mensen te raken. Ook ik hou al na vijf minuten van deze man. Bij mijn eerste bezoek aan de Amstelflat – opgewacht door de voltallige Welzijnscommissie én de Activiteitencommissie – moet Augustinus opeens even weg. “Het is feest!” licht hij nogal mysterieus toe. Tien minuten later allemaal blije gezichten als hij terugkeert met een enorme doos gebak. “Vier je successen. Maak er een feestje van” adviseert Augustinus. Inderdaad. Zo werkt community building. Met heel veel gebak.

Ambitie
De ambitie met Studio BRUIS is groot. “Dat mag ook wel, want de sfeer was hier om te snijden” licht Karin Kuiper toe. “Toen ik een jaar geleden bij mijn vader op bezoek ging, wist ik niet hoe snel ik boven moest komen. Niemand groette, alleen maar norse blikken.” Studio BRUIS pakt hier uit met een heel arsenaal van deelprojecten. Allemaal voor en door bewoners:

  • Welkom in de Amstelflat
  • Ken je buren
  • De bruisende koffietafel
  • Amstel tuinactiviteiten
  • Computercursus voor bewoners
  • Gespreksavonden
  • Bewegen op licht en muziek
  • Ken je stad
  • Projectkrant / Huiskrant
  • Eethuis en theaterbezoek

Verbinden en open houden
Deze ideeën komen niet uit de lucht vallen, maar zijn de afgelopen tijd allemaal geopperd door bewoners, waarmee is gesproken in de aanloop naar het project. Voor sommige activiteiten nam de projectgroep het initiatief, maar even vaak stimuleerden zij bewoners om zelf een clubje of werkgroepje te vormen. De bedoeling is dat al deze BRUIS-kringen met elkaar worden verbonden. Een bewoner komt binnen bij activiteit A en kan gemakkelijk doorstromen naar activiteit B, enzovoort. Die gedachte is helemaal volgens BRUIS: stimuleer groepsvorming, maar hou het open en zorg voor uitwisseling tussen groepjes actieve bewoners. Juist die uitwisseling creëert een gevoel van gemeenschappelijkheid.

Budget Burgerkracht
Erma Tibben, regiomanager bij Mooiland, zegt in de eerste editie van de projectkrant Bruisende Amstelflat: “Mooiland is er trots op dat de Amstel is verkozen om de zogenaamde Bruismethode toe te passen en daarmee de zelfredzaamheid van bewoners te vergroten, zowel lichamelijk als sociaal. Vanuit het budget Burgerkracht ondersteunen wij dan ook dit project financieel en facilitair. We kijken reikhalzend uit naar de projectbevindingen en hopen dat deze methode straks uitgerold kan worden binnen overige complexen van Mooiland.” Een corporatie die met een budget Burgerkracht sociaal investeert in wooncomplexen 55+. Even onthouden.

“Wij hebben de wind mee”
Die koffietafel is een verhaal apart. Karin: “We wilden de bestaande, dagelijkse koffietafel transformeren tot een bruisende koffietafel. Dan hoef je niet apart te werven voor de Studio BRUIS ontmoetingsbijeenkomsten want je hebt al mensen aan tafel. Daar kun je op een informele manier onderwerpen aansnijden. De bestaande groep kan via de inzet van ons deelproject ‘Ken je buren’ uitgebreid worden.” Bewoner Evert Brouwer vult aan: “In de bestaande koffietafel zaten alleen maar dames. Die zaten ófwel te roddelen, ófwel te praten over pilletjes en poedertjes en meestal allebei.”
Ik moet denken aan Hendrik Groen. Ook zijn rebellenclub wilde in de recreatiezaal een pillen- en poedervrije koffietafel. Met een bordje erop: “Hier geen gepraat over ziektes en kwalen.” Een kleine revolutie. Een koffietafelrevolutie om precies te zijn. Maar ja, Groen is fictie, de Bruisende Amstel is echt. “Kun je dat mensen aandoen?” vraag ik voorzichtig. Bewoonster Geke Pronk vindt het niet zo moeilijk: “Ze moeten er maar aan wennen. Soms veranderen dingen gewoon, dan waait er een nieuwe wind. En wij hebben de wind mee. Klaar.” Zo. Die zit. Hoe zou dat aflopen?

Gordijnen open
Een half jaar later. Met Karin, Augustinus en bewoner Harry Smits kijk ik terug op de eerste fase van het experiment Studio BRUIS. Bruisend werd het. Burgemeester Oud opende het project en prees de initiatiefnemers in aanwezigheid van 80% van de bewoners. Daarna was de Amstelflat niet meer te houden. Er is nu een tuingroep van drie mannen en een autistische jongere, waarvan er inmiddels tien wonen in de flat. Ook dat geeft bruis. Enkele ouderen werpen zich al op alst buddy voor deze kwetsbare jongeren. Er is tai chi en computerles voor en door bewoners. Er wordt weer geklaverjast en gesjoeld. Er zijn filmavonden met goede films, “geen Lassie en Rintintin” aldus een opgeluchte Karin Kuiper. Er zijn lunchgroepjes en een maandelijkse feestavond met karaoke, dans en zang. Op een van die avonden bezorgde een altijd stille, teruggetrokken bewoonster iedereen kippenvel toen ze daar opeens ‘Non, je ne regrette rien’ van Edith Piaf stond te zingen in het licht van de discolampen. De avond liep door tot in de kleine uurtjes met twist, swing en rock & roll. Karin: “Late voorbijgangers bleven voor de ramen staan om naar binnen te kijken, zoiets hadden ze hier nog nooit gezien. Wij hielden expres de gordijnen open.” Onder jongeren in de buurt ging het de volgende dag als een lopend vuurtje: check, disco in de Amstelflat!

Bewoners worden losser
“Prachtig allemaal, maar hoe zit het nou met die koffietafel?” wil ik toch nog even weten. Harry Smits vat alles in drie woorden samen: “Bewoners worden losser.” Dat merkt hij aan de koffietafel. Harry: “Het was eerst maar een klein groepje van vijf, zes bewoners die zaten te praten. Een paar anderen zaten er stilletjes bij. Wij zijn erbij gaan zitten en bieden de gelegenheid om mee te praten over actuele onderwerpen. Eigen risico in de zorg. Wetsvoorstel Voltooid Leven. Dat raakt de mensen. Het gaat weer ergens over. Nu praat iedereen mee. Er schuiven mensen aan die we beneden nooit meer zagen. Zoals het echtpaar L., beide dik in de negentig! Nu zitten er toch al gauw een man of vijftien, zestien elke keer. Daar ben ik trots op.”

Heb jij ook ervaring of ideeen rond community building in 55+ wooncomplexen? Hoe maak je van een wooncomplex een bruisende gemeenschap? Reageer gerust!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *